Page 105 - 55-11-055-saranrom72

Basic HTML Version

บทบาทแผนงานความร่
วมมื
อทางเศรษฐกิ
จในอนุ
ภู
มิ
ภาคลุ่
มแม่
น้
ำโขง
กั
บการสร้
างประชาคมเศรษฐกิ
จอาเซี
ยน
๑๐๕
GMS ให้
ความสำคั
ญกั
บการลดช่
องว่
างความเหลื
อมล้
ำทางเศรษฐกิ
จและ
ลดระดั
บความยากจน โดยเฉพาะในพื้
นที่
ห่
างไกล โดยการพั
ฒนา Transport
Corridors ให้
เป็
น Economic Corridors เป็
นปั
จจั
ยสำคั
ญที
ผลั
กดั
นให้
เกิ
กิ
จกรรมทางเศรษฐกิ
จและการลงทุ
นตามแนวเส้
นทางหลั
ก ซึ
งก่
อให้
เกิ
การขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จ (GDP) อั
ตราการขยายตั
วของรายได้
ประชาชาติ
ต่
ประชากร (GDP per capita) และมู
ลค่
าการค้
าตามเส้
นทางสายหลั
กอย่
างยั
งยื
อั
นจะเห็
นได้
จากกลุ
มประเทศสมาชิ
ก GMS มี
การพั
ฒนาเศรษฐกิ
จของกลุ
ประเทศสมาชิ
กในทางบวกและยั่
งยื
น กล่
าวคื
อ กลุ่
มประเทศ CLMV มี
อั
ตรา
การขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จโดยเฉลี
ยประมาณกว่
าร้
อยละ ๖ ระหว่
างปี
ค.ศ.
๑๙๙๐ - ๒๐๐๙ โดยช่
วงระยะแรก (ค.ศ. ๑๙๙๐ - ๑๙๙๕) ประเทศกั
มพู
ชา
ลาว พม่
า และเวี
ยดนาม มี
อั
ตราการขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จอยู
ที
ร้
อยละ ๖.๔
๖.๓ ๕.๔ และ ๗.๗ ตามลำดั
บ ในช่
วงระยะที
สอง (ค.ศ. ๑๙๙๖ - ๒๐๐๓)
ประเทศกั
มพู
ชา ลาว พม่
า และเวี
ยดนาม มี
อั
ตราการขยายตั
วทางเศรษฐกิ
อยู
ที
ร้
อยละ ๗.๔ ๖.๑ ๑๐ และ ๗.๐ ตามลำดั
บ และช่
วงระยะสุ
ดท้
าย
(ค.ศ. ๒๐๐๔ - ๒๐๐๙) ประเทศกั
มพู
ชา ลาว พม่
า และเวี
ยดนาม มี
อั
ตรา
การขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จอยู่
ที่
ร้
อยละ ๘.๒ ๗.๒ ๑๓.๓ และ ๖.๑ ตามลำดั
นอกจากนี
เป็
นที
น่
าสั
งเกตว่
าประเทศกั
มพู
ชาและพม่
ามี
อั
ตราการขยายตั
เพิ่
มขึ้
น และประเทศลาวมี
อั
ตราการขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จลดลงจากช่
วง
ระยะแรกสู
ระยะที
สอง และเพิ
มขึ
นเมื
อเข้
าสู
ระยะที
สาม ในส่
วนประเทศเวี
ยดนาม
ถื
อได้
ว่
าเป็
นประเทศที
มี
อั
ตราการขยายตั
วลดลง ซึ
งอาจเป็
นเพราะเวี
ยดนามเป็
ประเทศที
มี
การค้
ากั
บต่
างประเทศมากกว่
าประเทศอื
น ซึ
งนั
นหมายถึ
งผลกระทบ
ด้
านลบจากภายนอกประเทศ อั
นได้
แก่
วิ
กฤตการณ์
ด้
านการเงิ
นในเอเชี
ปี
ค.ศ. ๑๙๙๗ วิ
กฤตการณ์
ชะลอตั
วเศรษฐกิ
จของเศรษฐกิ
จโลก (global
recession) ในปี
ค.ศ. ๒๐๐๑ การระบาดของโรค SARs ในปี
ค.ศ. ๒๐๐๓
และวิ
กฤตการณ์
แฮมเบอร์
เกอร์
ปี
ค.ศ. ๒๐๐๙ อย่
างไรก็
ตาม อั
ตราการขยายตั
ทางเศรษฐกิ
จของประเทศ CLMV มี
อั
ตราการขยายตั
วทางเศรษฐกิ
จอย่
างต่
อเนื
อง