Page 109 - 55-11-055-saranrom72

Basic HTML Version

บทบาทแผนงานความร่
วมมื
อทางเศรษฐกิ
จในอนุ
ภู
มิ
ภาคลุ่
มแม่
น้
ำโขง
กั
บการสร้
างประชาคมเศรษฐกิ
จอาเซี
ยน
๑๐๙
ACMECS เป็
นเสมื
อนส่
วนหนึ
งของความร่
วมมื
อใน GMS เพราะว่
ารั
ฐบาลของทั
๕ ประเทศสมาชิ
กของ ACMECS ให้
ความสำคั
ญกั
บการพั
ฒนาความร่
วมมื
อใน
๖ ด้
านด้
วยกั
น กล่
าวคื
อ การอำนวยความสะดวกด้
านการค้
าและการลงทุ
ความร่
วมมื
อด้
านการเกษตรและอุ
ตสาหกรรม การเชื
อมโยงการคมนาคม
ความร่
วมมื
อด้
านการท่
องเที
ยว การพั
ฒนาทรั
พยากรมนุ
ษย์
และความ
ร่
วมมื
อด้
านสาธารณสุ
ข โดยสาขาเหล่
านี
ต่
างเป็
นสิ
งที
GMS ดำเนิ
นการ
มาก่
อนแล้
วเช่
นกั
๓. การมี
อิ
ทธิ
พลจากประเทศนอกภู
มิ
ภาค (ญี่
ปุ่
นและจี
น) ญี่
ปุ่
เริ
มเข้
ามามี
บทบาทในประเทศสมาชิ
ก GMS ตั
งแต่
เริ
มการก่
อตั
งความร่
วมมื
GMS โดยมี
ADB เป็
นองค์
กรที่
ให้
การสนั
บสนุ
นหลั
กในโครงการต่
างๆ ภายใต้
กรอบ GMS ขณะเดี
ยวกั
นจี
นได้
อาศั
ยกรอบความร่
วมมื
อ GMS เข้
ามาเชื
อม
ความสั
มพั
นธ์
กั
บประเทศเอเชี
ยตะวั
นออกเฉี
ยงใต้
เช่
นกั
น โดยทั
งสองประเทศ
ต่
างพยายามแข่
งขั
นเข้
ามามี
บทบาทในประเทศในภู
มิ
ภาคนี
เนื
องจากเป็
นแหล่
ทรั
พยากรที
มี
ความอุ
ดมสมบู
รณ์
มี
แรงงานราคาถู
ก รวมถึ
งการเป็
นตลาดใน
การรองรั
บสิ
นค้
าจากประเทศจี
นและญี
ปุ
น ความสั
มพั
นธ์
ของจี
นและญี
ปุ
นกั
ประเทศในภู
มิ
ภาคประเทศลุ
มแม่
น้
ำโขงเป็
นไปอย่
างแนบแน่
นซึ
งทั
งสองประเทศ
ทั
งให้
ความช่
วยเหลื
อทางด้
านเศรษฐกิ
จ การเงิ
น และวิ
ชาการแก่
ประเทศเหล่
านี
รวมถึ
งการเข้
ามาเป็
นคู
เจรจาของอาเซี
ยน ซึ
งจี
นและญี
ปุ
นต่
างเป็
นประเทศที
ร่
ำรวย ดั
งนั้
น การสร้
างโครงสร้
างพื
นฐานที
ต้
องใช้
งบประมาณอย่
างมหาศาล
ซึ
งอาเซี
ยนเองต้
องพึ
งประเทศทั
งสอง โดยประเด็
นนี
เองที
อาจจะเป็
นเหตุ
ให้
สถาปั
ตยกรรมของอาเซี
ยนที
ต้
องการเป็
นศู
นย์
กลางในภู
มิ
ภาคเอเชี
ยต้
อง
สั่
นคลอน ดั
งนั้
น อาเซี
ยนเองจึ
งต้
องตระหนั
กและบริ
หารจั
ดการกั
บการเข้
ามามี
บทบาทของประเทศมหาอำนาจในการพั
ฒนาอนุ
ภู
มิ
ภาคให้
อย่
างเหมาะสม และ
ไม่
เสี
ยความเป็
นศู
นย์
กลางในการรั
กษาบทบาทนำ